De Tasch Mahalle

 

De Tach Mahal is de tempel van de  Maharisja, dat is een rustplaats in midden gebouw, en het links bouwsel ligt een van vrouwen begraven. Rechts is waar zijn andere vrouw begraven is.

Ik vind het een erg mooie tempel, statisch in de grote open vlakte. Want als het in een stad gestaan had, zou niemand het eigenlijk zien. Het staat ook in het boerenlandschap, dicht bij de mensen. Ook met de heilige koeien.

Bij de Tash staat er veel pracht en praal met bloemen.

En et al die die mensen er om heen is het nog extra mooi door de kleding.

En tot slot, is dit schilderij een kopie, nee dat is naïeve kunst van mij.

Ik hoop dat je er van geniet.

 

Zo voelt het als een artiest heen gaat ....

This is how it feels when an artist of my generation has gone....

 

In memoriam

Happy New Year 2016

Het is tijd voor een nieuwe foto met een groet voor 2016.

 

All the best to all of you in the Whole World and especially all my friend in the USA and specific, the teachers and students of the Saint Joseph University

  

De artiest aan het werk

Mochten mijn kunst stukken worden deze onderstaande foto's nog erg beroemd, want hier is de 'one-and only artist'  aan het werk. 

Als ze vragen wat er in mijn omgaat zeg ik: ik denk dan aan niks en dat het gratis is, ik ben dan denken dat ik wereld beroemd ben en dat ik een vrolijke artiest ben en ik denk dan ook aan vincent van Goch, dat hij ook veel schreef. Ook dat iedereen aan mij denkt, dat ik een vrolijke nieywe dag kan beginnen en dat ik met me zelf de hele wereld van opvrogelijk. Dat het zwarte van het bestaan wat lichter wordt. Ik probeer iedeeen op te vroleijken, want een mens is maar een mens. 

Soms vraag ik me wel een af of alles wel gebeurt uit vrije wil, of het vreemde handelen zoals misdadiger dat doen uit vrije wil of dat er 'iets is' wat hen drijft. Of er een soort demon is, dat sommigen mensen doen als een soort hersenspoeling. Dat geldt ook voor het goede.

Mijn leven staat eigenlijk in het teken in het inzetten om de kwade dingen terug in balans te brengen. Als is het maar een klein beetje. 

This is me today

En waaraom heb ik mijn sokken zo? Nou, als je een paar keer met de veters tussen

de trappers gekomen bent en bijna een smak gemaakt hebt, dan weet je het wel.

Daarom verslijt ik wat meer sokken, maar ik zie het als een investering 

tot een langer leven.

En hier boven, mijn nieuwe kamer, nooit meer geplak aan

de muur, dat heb ik gehad, de moren mooi geschilderd, neieuwe tijden. 

En na morge helemaal, een mooie kleine flatscreen op het tafeltje.

En de oude meuk in de kelder, het mag weg.

En wellicht het petje met de veren, ik heb het ook een beetje gehad.

Mijn zaakjes op orde

Het is niet zo moeilijk je zaakjes op orde te hebben, gewoon alles geordend en dan raak je niets krijt. What you see is what you get. Dus mijn hele papieren molen aan mijn prikbord, kantoor in de koffer en dierbare spullen op een plankje. En als alles was op het bord staan in de koffer kan, wat op de plank staat in de kast, dat zou zo maar eens kunnen. Ik verander het gewoon. Gelukkig heb ik geen plakboek want dingen in chronologische volgorde leggen heeft geen zin. Je huidige leven en herinneringen liggen soms toch ook door elkaar ? Nou dan ... en wat echt nodig is daar zorg mijn curator wel voor, zo is iedereen blij en iedereen met mij zoals Herman bij wie ik vandaag weer ben binnen gelopen, even samen eens bijkletsen over te toekomst van deze ProPersona, want praten met mij kan verhelderend werken .... dan doe ik dat gewoon.