Houdini, de boeien koning .... en mijn bijna verdrinkingsdood verhaal

Houdini, de boeien koning, wie kent hem niet?  In ieder geval van de mensen van onze leeftijd. Het was een miserie, hoe hij uit alle boeien kon ontsnappen, zelf als hij onder water was.

Ik zelf het eigenlijk ook een beetje, ik ben eens met mijn auto onderwater geraakt en ik zat klem, met de auto op zijn kop onder water. Het kwam eigenlijk doordat de schoenveters tussen de pedalen bleven hangen, en daarom doe ik nog steeds mijn veters in de schoenen. Ik dreigde bijna te verdrinken. Mijn broer heeft me toen los kunnen maken maar ik ben wel even buiten westen geweest. Eerst kreeg mijn broer niet goed los, is toen naar een boerderij gegaan en die hebben geholpen en toen ook de politie gebeld. Uiteindelijk ben ik naar het bureau gebracht en heb ik daar kunnen douche en schonen klere3n kreeg. Ik ben eigenlijk net ontsnapt van een verdrinkingsdood.

 Het was een groot probleem, en ik ben bang dat toen eigenlijk mijn psychische problemen begonnen zijn. Niet lang daarna was ik opgenomen in een gesloten unit en mijn geschiedenis met de psychiatrie begon. Na een tijd, van goed gedrag mocht ik weer naar buiten. Verder is het apart, dat ik eigenlijk alles wel zo geaccepteerd heb, ik ben nog steeds op niemand boos wat andere patiënten wel hebben, zo ben ik niet.

Als je naar deze foto kijkt is het eigenlijk precies hoe het was -en dan schrik er toch nog wel een beetje van- maar dan met een grijze eend.

Mijn Grootvader naar Amerika

Mijn grootvader is naar Amerika gegaan en daarom voel ik me ook verbonden met dat volk. Daarom heb ik ook cowboy en indianen bloed in me en als ik er zou zijn zou ik een echte indiaan zijn. Mijn naam is dan Witte Veder van de Delaware stam.
Ik heb ook veel gelezen van Winnetou en Old Shatterhand en de schat bij het zilvermeer.

Dart is een film van gemaakt en Lex Barker was de acteur, die is nog heel beroemd geworden.

 

Link naar Film

LINK

Groenwerk, mijn groene handen.

Ik heb een diploma voor dierenverzorging, van drie universiteiten, met zo'n logo van de universiteit zoals die van Billie Turf, met een octrooi diploma. Ik ben zo blij met die diploma's en daarom ga ik naar Groenwerk. Ik geef ze eten, water en ben ook aardig, droogbrood en vers brood. Ik doe de vuilnisbakken verschonen. Ik doe ook de vuile was aan de straat zetten. Ik doe het oud papier bij oude papier, en glas bij de glasbak, eigenlijk ben ik de uitvinder van recyclen.

Thank you USA students

Het was een feest, het uitwisselings program met de studenten uit de USA en de HAN, dat ze een dagje op do Posthoorn mee konden lopen en ik gastheer kon zijn.

 

Mooie zomer 1975

Dat was nog eens een mooie zomer, 1975, ik heb een zweefvliegtuig cursus gehad in Terlet. Ik ging met mijn broodtrommel met boterhammen met kaas. en melk in een flesje.
Ik zat in het sein station, en toen nam ik zelf ook maar eens les, en hoop je natuurlijk dat je slaagt. Ik had twee instructeur, Nanneberg en Fridjov Hoekel. Het vliegtuig heette, 'de Rhon', en dat was allemaal voor 80 gulden per seizoen, dat was toe erg veel geld.
Ik heb toen mijn brevet gehaald, er was ook een zweefvliegtuig loods, er was ook een restaurant waar we briefing hielden.
Na die zomer leerde ik zelfstandig vliegen. Ik kreeg toen een blauw boekje mee, een soort logboek

Mijnj musuem

Ik heb een eigen kast maar dat is meer een museum, daar staan mijn dierbare spullen in maar ook de meest kostbare, b.v. het boek van Buffalo Bill. Dat was een pelsjager maar ook een dappere held. Ik voel me erg betrokken bij hem, want ik ben ook een soort Buffalo Bill.

Uitstrooien, mijn as

Als ik later eens uit de tijd ben, vind ik het een hele mooie gedachte als ik begraven wordt maar misschien ook als ik gecremeerd wordt maar belangrijker, dat mijn as wordt uitgestrooid over de wilde oceaan, de zeven wereld zeeën en oceanen.
http://www.asverstrooiingnoordzee.nl/

Dan ben ik ook dicht bij het legende schip, de vliegende Hollander, dan leef ik voort op een manier die bij me past. Gregory mag het ook als hij op grote oceaan is, moeten we later nog eens op terug komen en bespreken ....

Dit zou ik kunnen zijn, kapitein Romke